ПОСЛЕДНИТЕ КРАЛЕ-ВОИНИ НА ЕВРОПА

НОВ ЕПИЗОД – ВСЯКА СРЯДА, 22.00

WILHELM BĘKART – KSIĄŻĘ NORMANDII

Wilhelm Bękart

Robert I Wspaniały (ok. 10001035), ojciec Wilhelma, zmarł nagle podczas powrotu z pielgrzymki do Grobu Świętego, którą wedle pogłosek odbył pod wpływem wyrzutów sumienia. Chodziły słuchy, że przyczynił się do śmierci brata – księcia Ryszarda III – który zmarł po niespełna roku rządów, na czym Robert zyskał. Robert, przed wyruszeniem w ryzykowną wyprawę, naznaczył swojego młodocianego syna Wilhelma na następcę tronu.

Wilhelm (ok. 10281087) był dzieckiem z nieprawego łoża. W tamtych czasach i w tamtej kulturze nie było to niczym szczególnym i nie wywoływało zgorszenia. Matka przyszłego króla, Harleva, w zależności od przekazów, miała być córką grabarza lub kuśnierza.

Nie wiadomo dziś, jak doszło do spotkania Roberta Wspaniałego z Harlevą i jakie były losy ich związku. Po śmierci księcia Roberta Harleva poślubiła rycerza Herlwina z Conteville. Wilhelm bynajmniej nie wstydził się swojego niskiego pochodzenia, a z przyrodnim rodzeństwem utrzymywał dobre stosunki. Części z nich nawet znacząco pomógł dzięki osobistej protekcji jako książę Normandii. Przyszły król nie znosił natomiast nazywania go bękartem – zdarzyło mu się okrutnie ukarać naśmiewających się z niego ludzi obcięciem stóp i dłoni.

Chaos w księstwie

Wilhelm miał około 8 lat, kiedy zmarł jego ojciec – książę Robert. Dziedzic był zbyt młody na samodzielne rządy. W jego imieniu władzę sprawowali doradcy, którzy nie do końca radzili sobie z krnąbrnymi możnymi. Książęta spiskowali, ignorowali rozkazy i bez zgody władz stawiali zamki, by umacniać swą bezkarność i sobiepaństwo. Normandia popadała w chaos i anarchię.

Wilhelm przejął władzę we własne ręce między rokiem 1042 1044. Kiedy dokładnie i w jaki sposób – tego nie wiemy. Musiał uporać się z ciągłymi buntami i niepokojami tak zewnętrznymi, jak i wewnętrznymi. Do najgroźniejszej rewolty doszło w 1047 roku, kiedy to zachodnia, najmniej sfrancuszczona część prowincji zapragnęła niezależności. Baronowie uknuli spisek mający na celu pozbawienie młodego księcia życia. Wilhelmowi cudem udało się uniknąć śmierci i z pomocą króla Francji pokonał buntowników w bitwie pod Caen.

Zaprowadzanie porządku

Władza Wilhelma stopniowo umacniała się, a sytuacja w księstwie ulegała poprawie i stabilizacji. Wilhelm zawarł korzystne małżeństwo z Matyldą, córką Baldwina V, hrabiego Flandrii. Koligacja ta miała mu bardzo pomóc w przyszłości. W tym czasie odradzały się zaniedbane wcześniej klasztory, a młody książę budował sobie zaplecze polityczne, obdarzając wierne sługi zaszczytami i dobrami. Prestiż Wilhelma rósł.

Niepokoje na wschodzie

W 1057 roku Normandię najechał król Francji i hrabia Andegawenii. Król, wcześniejszy sojusznik, zmienił zapatrywania, co było dosyć częste w tamtych czasach. Galfryd Martel natomiast był utalentowanym przedstawicielem rodu władającego Andegawenią i pod jego rządami w latach 10401060 potęga księstwa wzrosła. Galfryd planował zaingerować w sprawy Bretanii i zająć hrabstwa Maine. Wojska napastników zostały jednak pokonane pod Varavilie. Zapanowało odprężenie. W 1060 roku umarł król Henryk i hrabia Andegawenii. Normandia zyskała kilka lat spokoju, władza Wilhelma się już utrwaliła, a jego kraj rósł w siłę.